دلایل ناکامی صنعت لوازم خانگی
لوازم فلزی: کارشناسان باور دارند ساماندهی واردات لوازم خانگی، اصلاح ساختار تولید و افزایش کیفیت محصولات داخلی باید همزمان دنبال شود.
به گزارش لوازم فلزی به نقل از خبر آنلاین روزنامه همشهری نوشت: جعفر قادری، نماینده مجلس و عضو کمیسیون اقتصادی، احسان فدایی، کارشناس صنعت و فرزین جعفرزاده، کارشناس مرکز پژوهش های مجلس در اینباره بحث و تبادل نظر کردند.
سقوط ظرفیت تولید از ۱۴۰۴
احسان فدایی با اشاره به سابقه ممنوعیت واردات لوازم خانگی اظهار داشت: این ممنوعیت در سال۱۳۹۷ و با هدف پشتیبانی از تولید داخلی اعمال شد. بعد از خروج آمریکا از برجام در اردیبهشت۱۳۹۸ نیز شرکتهای ال جی و سامسونگ فعالیت رسمی خویش را در ایران متوقف کردند و از آن زمان واردات رسمی و شرکتی این دو برند و بوش متوقف است، هرچند محصولات آنها بازهم از مسیرهای مختلف در بازار حضور دارد. او اضافه کرد: تولید لوازم خانگی از میلیون دستگاه در سال۱۳۹۷ به 3/19میلیون دستگاه در سال۱۴۰۳ رسید، اما در سال۱۴۰۴ تولیداین محصولات به سبب عواملی مانند شرایط جنگی، اختلال در تامین مواد اولیه، قطعی برق، رکود تقاضا، مشکلات ارزی و کمبود نقدینگی کم شد.
اولویت با مواد اولیه و کالاهای واسطه ای
جعفر قادری، نماینده مجلس و عضو کمیسیون اقتصادی نیز در ارتباط تلفنی با برنامه با تکیه بر ضرورت مدیریت منابع ارزی اظهار داشت: در شرایط فعلی، بهتر است بجای اختصاص ارز به واردات محصولات نهایی، مواد اولیه و کالاهای واسطه ای مورد نیاز تولیدکنندگان داخلی در اولویت قرار بگیرد تا صنعت بتواند به فعالیت خود ادامه دهد. او اضافه کرد: کشور با محدودیت منابع ارزی مواجه می باشد و تولیدکنندگان داخلی نیز مشکلات جدی دارند؛ بدین سبب واردات کالای غائی نباید بدون توجه به شرایط تولید صورت گیرد. در صورت عادی شدن شرایط و مجاز شدن واردات، میتوان سازوکاری تعریف کرد که درآمد حاصل از آن برای پشتیبانی از شرکتهای دانش بنیان و پیشرفت دانش فنی و فناوری تولیدکنندگان داخلی به کار گرفته شود.
برنامه ناکام توسعه صنعتی با وجود ممنوعیت واردات
فدایی با اعلان اینکه ممنوعیت واردات در سال۱۳۹۷ نتیجه برنامه جامع توسعه صنعتی نبود، اظهار داشت: خروج آمریکا از برجام و بروز شوک ارزی موجب شد واردات حدود ۱۲۰۰ تا ۱۳۰۰قلم کالا، ازجمله لوازم خانگی ممنوع شود. این شرایط بصورت ناخواسته فضایی برای رشد تولیدات داخلی ایجاد کرد، اما افزایش تعداد واحدها به مفهوم تشکیل یک صنعت منسجم و رقابت پذیر نیست. قسمتی از تولیدکنندگان در این سال ها رشد کمی و کیفی داشته اند و توانسته اند عمق ساخت داخل و کیفیت محصولات خویش را بالا برند، در عین حال ظرفیتهای گوناگون و پراکنده، راندمان پایین و سهم اندک خیلی از واحدها از بازار نشان داده است که ساختار صنعت نیازمند اصلاح است.
ضرورت اصلاح سیاستهای تولید و واردات
فرزین جعفرزاده، کارشناس مرکز پژوهش های مجلس نیز با تکیه بر ضرورت نگاه کلان به سیاستهای وارداتی اظهار داشت: امکان دارد درباره ی سهم واقعی کولبری در واردات لوازم خانگی و میزان ارز مصرف شده در این راه اختلاف نظر وجود داشته باشد، اما تصمیم گیری باید بر طبق اولویت های ارزی و اهداف صنعتی کشور صورت گیرد. در شرایط جنگ اقتصادی، منابع ارزی باید به سوی نیازهای اساسی، ازجمله غذا و دارو هدایت شود. در قسمت صنعت نیز ضروری است از تولیدکنندگانی حمایت شود که ظرفیت واقعی دارند و می توانند عمق ساخت داخل را بالا برند. در عین حال، پشتیبانی از تولید نباید به مفهوم صرف نظر کردن از مطالبه کیفیت، خدمات بعد از فروش و رقابت پذیری باشد.
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب